Masteronderzoek:

Samenvatting van het Masteronderzoek 'Erkennen verkennen' bij het Instituut Contextuele Benadering van de Christelijke Hogeschool Ede. Het gehele onderzoek is op te vragen via deze website.


'In dit Masteronderzoek wordt door een diepteboring in de Contextuele literatuur gezocht naar de betekenis van de vaardigheid “erkenning”. De vraag die ik me stel is wat het begrip erkenning inhoudt voor de Contextuele Benadering. En is het, voor (startende) therapeuten, mogelijk uit de literatuur af te leiden welke aanwijzingen er zijn om een “herstelplan” te formuleren waarin erkenning een plaats krijgt? Wat staat er in de literatuur over? De onderzochte literatuur is van Krasner & Joyce (1995): “Truth, Trust, and Relationships”; van Goldenthal (1996): “Doing Contextual Therapy” en van Van Rhijn & Meulink-Korf (2002): “De onvermoede derde”. In een terugblik is gezocht naar Nagy’s theoretische kaders en opvattingen.

Erkenning wordt in de therapie door de therapeut geëntameerd. De therapeut erkent ook het erkennen dat cliënten onderling reeds doen. Dit gebeurt in de therapie in de veronderstelling en verwachting dat cliënten elkaar (weer) erkenning gaan geven ten behoeve van de betrouwbaarheid in hun relaties en doorgaande dialoog.De betekenis van erkenning is te formuleren als het voorzien van betekenis aan relationele gebeurtenissen in een gezin en familie, door de therapeut. Het is het benadrukken van wat niet over het hoofd gezien mag worden, zoals loyaal geven of relationeel onrecht.

De vaardigheid die aan erkenning vooraf moet gaan is het kunnen omgaan met meerzijdig gerichte partijdigheid. Dit is een belangrijke uitkomst van het onderzoek. Krasner & Joyce (1995) maken hiervoor een creatief nieuw begrip: 'meerzijdig gerichte erkenning' ('multidirected acknowledgement'). Erkenning komt toe aan állen die loyaal geven en állen die door onrecht getroffen zijn. Dus, om te kunnen omgaan met erkenning als therapeutische vaardigheid, binnen de Contextuele Benadering, zal de (startende) therapeut zich eerst moeten bekwamen in meerzijdig gerichte partijdigheid. Beide technieken zijn geïntegreerd nodig als helpende stappen in een vernieuwende dialoog. Het concept van dialoog en de betekenis van het relationele zijn van de mens zijn mede geïnspireerd op de filosofie van Martin Buber. Dit is opgenomen als meta-theorie wat helpt de Contextuele Benadering te verstaan'.








Onderstaande artikelen zijn geplaatst in het blad 'Contextuele Berichten', een kwartaalblad dat wordt uitgegeven door:

Stichting Contextueel Pastoraat Nederland.



Dubbel loyaal:

Over kind zijn na een overleden kind en onverwerkte rouww



Tikkoen Olam: 

Joods en Duits met elkaar in gesprek



Zorg voor ouderen:

Veranderingen in de opvattingen over zorg voor oudere ouders door de generaties heen